Positieve psychologie theorie

Positieve psychologie werd geboren uit de behoefte om de positieve aspecten van het leven wetenschappelijk te bestuderen. De theorie van de positieve psychologie is de laatste paar jaar enorm geëvolueerd, omdat een steeds groter wordend geheel van onderzoek de bouwstenen van geluk en welzijn blootlegde.

Door verschillende studies ontdekte Martin Seligman dat de mate waarin mensen zich bewust waren van hun ‘handtekeningsterkten’ enorm van invloed was op de kwaliteit van hun leven.

1. Positieve emoties

Barbara Fredrickson en haar theorie van verbreden en bouwen verklaren dat positieve emoties onze fysieke, intellectuele en sociale vermogens kunnen vergroten. Ze veronderstelde dat we door ons bewustzijns- en gedachten-actierepertoire te verbreden, op zoek zijn naar creatieve en flexibele manieren van denken en doen. Dit verbredende effect bouwt vaardigheden en middelen op, overuren.

Haar studies tonen aan dat mensen die positieve emoties ervaren meer verbindingen maken, meer inclusieve categorieën creëren en verhoogde niveaus van creativiteit hebben.

Positieve emoties helpen ons ook beter te presteren op het werk en onze relaties te bestuderen en te versterken.

2. Betrokkenheid

Flow is een ervaring van optimaal psychologisch functioneren, waarbij we volledig opgegaan zijn in een taak die iets hoger is dan ons vaardigheidsniveau, en daarom vereisen we dat we ons uitrekken naar een nieuw niveau van prestaties.

Wanneer je flow ervaart, wordt concentratie zo lasergericht dat al het andere lijkt te verdwijnen en de perceptie van tijd wordt veranderd.

De onophoudelijke stem in ons hoofd kalmeert ook. Onderzoek toont aan dat de prefrontale cortex minder activering vertoont tijdens toestanden van stroming. Dit is het gebied van ons brein dat verantwoordelijk is voor cognitieve processen zoals zelfreflectiebewustzijn. Dat verklaart het verlies van zelf- en zelfbewustzijn tijdens deze toestand. Het resultaat is een hoger niveau van prestaties en creativiteit.

Mihaly Csikszentmihalyi, de auteur achter deze theorie gelooft dat geluk niet iets is dat eenvoudigweg gebeurt. Dat het het product is van het individueel vervaardigen van uitdagingen die noch te veeleisend, noch te eenvoudig zijn voor die vaardigheden.

3. Relaties

Als mensen zijn we vastgebonden om contact te maken met anderen. We hebben behoefte aan verbinding, liefde, fysieke en emotionele nabijheid met anderen. Baby’s zijn afhankelijk van anderen om voor hen te zorgen en kunnen niet zelfstandig overleven.

Niet alleen dat, we ontwikkelen en leren ook over het leven en de wereld waarin we leven door de interacties met andere mensen en de perspectieven die ze ons bieden.

Studies hebben aangetoond dat het enige wat gelukkiger mensen onderscheidde de kwaliteit van hun relaties was.

Psychiater Robert Waldinger zit achter een van de langste en meest complete studies van het volwassen leven. De studie volgde twee cohorten mannen sinds 75 jaar sinds 1938. Deze mannen beantwoordden enquêtes over de kwaliteit van hun huwelijk, werkplezier, sociale activiteiten (elke twee jaar) en werden ook gecontroleerd op fysieke gezondheid (elke vijf jaar).

De studie had één vraag om te beantwoorden: wat houdt ons gelukkig en gezond? Het antwoord kwam drie aspecten tegen die allemaal in dezelfde richting wijzen: goede relaties.

4. Betekenis

Seligman gelooft dat het niveau van welzijn dat we ervaren beïnvloed kan worden door onze keuzes, houdingen en gedragingen. Hij stelt echter dat er geen snelkoppelingen zijn. Het vergt inspanning en volharding.

En hoewel positieve emoties noodzakelijk zijn voor een gezond leven, om een ​​dieper, blijvend gevoel van welzijn te bevorderen, moeten we de betekenis verkennen.

Als we constant plezier voor onszelf najagen en onze sterke punten niet gebruiken voor iets dat zinvol is, kunnen we ons potentieel verspillen.

Maar wanneer we onze eigen unieke sterke punten en deugden toepassen en ontwikkelen tot iets dat groter is dan onszelf, ervaren we een dieper gevoel van voldoening.

5. Verwezenlijkingen

Studies tonen consequent aan dat mensen die zich persoonlijk betrokken voelen bij het bereiken van hun doelen, een hoger welzijn aangeven en een betere gezondheid hebben dan mensen die geen richtinggevoel in hun leven hebben.

Onderzoek heeft consequent aangetoond dat individuen die zich persoonlijk betrokken voelen bij het nastreven van doelen een hoger psychologisch welbevinden aantonen en een betere gezondheid hebben dan mensen die geen richtinggevoel in hun leven hebben.

In de vroege jaren zestig werkte Seligman aan het laboratorium van Byron Campbell aan de Princeton University. In die tijd was de heersende motivatietheorie de theorie van drive reduction: alle dieren handelen vanuit de behoefte om in hun eigen biologische behoeften te voorzien.

In 1959 publiceerde Robert White echter een werk dat in strijd was met de theorie van aandrijfvermindering: “Motivatie heroverwogen: het concept van bekwaamheid”. Daarin stelde hij dat mensen en dieren vaak eenvoudig handelden omwille van meesterschap over het milieu.

Seligman vond dat dit waar was. Verwezenlijking wordt vaak nagestreefd omwille van zichzelf, zelfs als dit niet leidt tot toename van positieve emoties, betekenis of de kwaliteit van relaties.